ข่าว - ข่าว - การติดเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร

การติดเชื้อ Helicobacter pylori เป็นโรคที่เกิดจาก เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไรซึ่งเป็นแบคทีเรียที่สามารถอาศัยอยู่ในกระเพาะอาหารได้. การติดเชื้อนี้อาจเกิดขึ้นเมื่อแบคทีเรียโจมตีและทำให้ผนังกระเพาะอาหารเสียหาย

ภายใต้สภาวะปกติ กระเพาะอาหารจะหลั่งกรดเพื่อฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่เข้าสู่ระบบทางเดินอาหารพร้อมกับอาหาร อย่างไรก็ตาม,เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไรสามารถอยู่ในกรดได้ ดังนั้นกรดในกระเพาะอาหารจึงไม่มีประสิทธิภาพในการฆ่าเชื้อแบคทีเรียเหล่านี้

เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อ มักไม่ก่อให้เกิดอาการที่สำคัญ อย่างไรก็ตาม หากเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไรการติดเชื้ออาจทำให้เกิดโรคทางเดินอาหารได้ เช่นโรคกระเพาะ(แผลเฉียบพลันหรือแผลเรื้อรัง)แผลในกระเพาะอาหาร , และ แผลในกระเพาะอาหาร ลำไส้เล็กส่วนต้น.

สาเหตุของ เฮลิโคแบคเตอร์การติดเชื้อไพโลไร

การติดเชื้อ Helicobacter pylori เกิดจากการมีอยู่ของเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร แบคทีเรียในท้อง แบคทีเรียนี้สามารถแพร่กระจายได้โดย:

การสัมผัสทางปากหรือน้ำลายระหว่างผู้ป่วยกับบุคคลที่มีสุขภาพดี
อุจจาระ-ทางปากนั่นคือ ผ่านทางอุจจาระของผู้ป่วยที่ไม่ได้ทำความสะอาดอย่างเหมาะสม
การบริโภคน้ำหรืออาหารที่ปนเปื้อนแบคทีเรีย

ปัจจัยเสี่ยงสำหรับเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไรการติดเชื้อ

เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อเกิดขึ้นได้กับทุกคน อย่างไรก็ตาม บุคคลจะติดเชื้อได้ง่ายกว่าเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไรถ้า:

อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีสุขอนามัยไม่ดี
อาศัยอยู่ในชุมชนที่มีประชากรหนาแน่น
การบริโภคน้ำดื่มที่ปรุงไม่ทั่วถึง
แบ่งปันที่อยู่อาศัยกับผู้คนด้วยเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไรการติดเชื้อ

ในประเทศกำลังพัฒนา เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อจะเกิดได้ง่ายในเด็ก ในขณะที่ในประเทศที่พัฒนาแล้ว มีโอกาสเกิดการติดเชื้อในผู้ใหญ่ได้มากกว่า

อาการของเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ การติดเชื้อไพโลไร

เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อที่ไม่ทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อน โดยทั่วไปจะไม่ทำให้เกิดอาการเฉพาะเจาะจง โดยปกติอาการจะปรากฏเฉพาะเมื่อการติดเชื้อทำให้เกิดบาดแผลหรือแผลในทางเดินอาหารแล้วเท่านั้น อาการเหล่านี้ได้แก่:

อาการปวดท้องโดยเฉพาะขณะท้องว่างหรือตอนกลางคืน
ท้องอืด
คลื่นไส้ และอาเจียน
ไข้
ดินประสิวมากเกินไป
ลดน้ำหนัก
สูญเสียความกระหาย
อุจจาระเป็นเลือดหรือสีเข้ม-สี

เมื่อไปพบแพทย์

ไปพบแพทย์หากคุณรู้สึกว่ามีอาการใดๆ ข้างต้น โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้มั่นใจในสภาพพร้อมทั้งป้องกัน เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อจากการร้องเรียนที่ร้ายแรงยิ่งขึ้น และไม่แพร่เชื้อไปยังผู้อื่น

ไปพบแพทย์ทันทีหากคุณรู้สึกถึงอาการต่างๆ เช่น ปวดท้องอย่างรุนแรงที่ไม่หายไป อุจจาระมีเลือดหรือสีเข้ม อาเจียนเป็นเลือด หรือกลืนอาหารหรือเครื่องดื่มลำบาก

การวินิจฉัยโรค เฮลิโคแบคเตอร์ 503 Service Temporarily Unavailable

เพื่อวินิจฉัย เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อ อันดับแรกแพทย์จะถามคำถามและคำตอบเกี่ยวกับอาการที่รู้สึก ประวัติทางการแพทย์ ตลอดจนยาที่ผู้ป่วยรับประทานหรือรับประทานไปแล้ว

หลังจากนั้นแพทย์จะทำการตรวจร่างกายโดยกดที่ท้องของผู้ป่วยเพื่อดูว่ามีอาการปวดหรือบวมที่ช่องท้องซึ่งอาจเป็นสัญญาณของ เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อ.

เพื่อให้การวินิจฉัยแม่นยำยิ่งขึ้น แพทย์สามารถทำการตรวจสนับสนุนดังต่อไปนี้:

การตรวจเลือดเพื่อตรวจจับการมีอยู่ของแอนติบอดีจำเพาะ ของเชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร ในเลือด
การทดสอบลมหายใจยูเรียเพื่อตรวจสอบการมีอยู่ของ เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร ในร่างกาย
การตรวจอุจจาระเพื่อตรวจจับว่ามีหรือไม่มีเลือดในอุจจาระ
Endoscopy เพื่อตรวจสอบสัญญาณด้วยสายตา เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อในระบบทางเดินอาหารโดยใช้กล้องเอนโดสโคปซึ่งเป็น ท่อยาวบางๆ - รูปทรงอุปกรณ์ติดกล้อง ไว้ที่ปลาย

การรักษา เฮลิโคแบคเตอร์ การติดเชื้อไพโลไร

โดยทั่วไปการรักษาจะดำเนินการเมื่อการติดเชื้อทำให้เกิดอาการที่รบกวนการทำกิจกรรม นอกจากนี้ การรักษายังดำเนินการกับผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร แผลในกระเพาะอาหาร , หรือแผลในลำไส้เล็กส่วนต้น เป้าหมายของการรักษาคือการบรรเทาอาการและเอาชนะการติดเชื้อ

การรักษา เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร โดยทั่วไปการติดเชื้อทำได้โดยการให้ยาปฏิชีวนะและยาตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไปผสมกันซึ่งสามารถลดกรดในกระเพาะอาหารได้ ต่อไปนี้คือประเภทของยาที่ใช้รักษาได้ เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร การติดเชื้อ:

ยายับยั้งโปรตอนปั๊ม เช่น อีโซเมพราโซล, ราเบพราโซล, แลนโซพราโซล และ แพนโทพราโซล เพื่อลดการผลิตกรดในกระเพาะอาหาร
ยาปฏิชีวนะ เช่น แอมม็อกซิซิลลิน, เมโทรนิดาโซล, คลาริโธรมัยซิน, และ เตตราไซคลิน, ที่จะฆ่า เชื้อเฮลิโคแบคเตอร์ ไพโลไร แบคทีเรียที่พบในระบบทางเดินอาหาร
ฮิสตามีน-2 ยายับยั้ง (H2 บล็อคเกอร์), เช่น โดดเดี่ยว และ รานิทิดีนเพื่อลดการผลิตกรดในกระเพาะอาหาร
ยาแก้ท้องเสีย เช่น บิสมัทซับซาลิไซลิกเพื่อป้องกันไม่ให้แผลในกระเพาะอาหารแย่ลงโดยการปกป้องเยื่อบุกระเพาะอาหารที่ได้รับบาดเจ็บจากกรดในกระเพาะอาหาร

เพื่อเร่งการรักษาและป้องกันไม่ให้อาการแย่ลง ผู้ป่วยควรหลีกเลี่ยงอาหารที่อาจขัดขวางการรักษา เช่น อาหารรสเผ็ดและเป็นกรด นอกจากนี้ ผู้ป่วยยังแนะนำไม่ให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และไม่สูบบุหรี่อีกด้วย

แพทย์จะขอให้ผู้ป่วยตรวจร่างกายเป็นประจำเพื่อดูการตอบสนองของการรักษาและการลุกลามของโรค การตรวจร่างกายเป็นประจำ ได้แก่ การตรวจอุจจาระและ การทดสอบลมหายใจยูเรีย.